Ingrid Gorris

 

Geboren in een gezin van vijf meisjes en een jongen, die de jongste werd. Vader was ambtenaar bij een landbouworganisatie, maar in zijn hart was en bleef hij een echte boer van beroep. Moeder was wat toentertijd huisvrouw was met bezigheden buitenshuis in de vorm van vriendinnen, tennisclub en bioscoop. Zij was de creatieve helft van het huwelijk en beide ouders vonden dat hun kinderen mochten worden wat ze wilden. Toch liefst met een papiertje. Aan een zogenaamde bruischat deden ze niet. Die moest maar in je hoofd zitten in de vorm van een studie. Dat is voor het hele gezin tamelijk gelukt. Ook met die creativiteit trouwens.

 

Mijn grootmoeder in de kist. Over haar schreef ik mijn eerste gedicht, dat ik pas bij het aftakelen van mijn moeder aan haar liet lezen. Zij heeft nooit geweten dat ik als schreef als kind van dertien, want een kind was ik toen nog. Het schrijven vertaalt mijn emoties en roept ze ook op. Door mijn taal vang ik de gebeurtenissen en zet ze in mijn eigen perspectief, dat soms ook zeer herkenbaar is voor anderen. Ik vind alledaagse dingen de moeite van het verwoorden waard.

 

-Verdichte gedachten: 1996

-Doodnormaal : 2000

-Uit Zicht : 2006

 

Zie boven

 

zie boven

 

Zeker; het vinden van een uitgever is moeilijk en ik heb er de laatste jaren ook niet erg mijn best voor gedaan, hoewel ik heel veel geschreven heb.

 

De twee laatste boeken zijn nog te krijgen bij Boekhandel Bilthoven en Uit Zicht is ook online te bestellen bij uitgeverij Gopher in Amsterdam.

 

Nee, aan een eigen website kwam ik nog niet toe.

 

Mijn hart ligt in mijn gedichten. Ik wil graag dat mensen ze lezen en ervan genieten. Graag lees ik eruit voor, al gebeurt dat niet zoveel. In kleine kring mag men er zich soms op verheugen.